Menu Sluiten

De kop is er af!

Dat was mijn gedachte toen ik van mijn fiets afstapte en voor het eerst de kleedkamer op kantoor inliep. “Man, man, man” om maar een Rob Geus quote te herhalen “wat is dat kansloos.”

Éénmaal achter mijn bureau was ik trots op mijzelf. De kop is er af. Ik had mijn eerste woon werk rit toch maar even gedaan: 30km op de fiets heen. Het nadenken over de terugtocht stel ik maar even uit. Het is al moeilijk genoeg om te herstellen.

Ik besef me dat 30 jaar niet fietsen zijn tol heeft geëist. Een kantoorbaan en een leven als ICT-nerd hebben mijn conditie als ex-wedstrijdrenner, destijds als nieuweling, en als ex-tourrijder van grote tochten, terug gebracht tot nihil. Kijkend in de spiegel zie ik slechts een schim van de jonge adonis die ik eens was. Het roer moest wel om.

Op weg van Lisse naar Den Haag rijd ik voor het eerst mijn route. Oortjes in en Google Maps aan. Wat een fout: ik eindig ergens in de middle of nowhere.

Vlak voor Wassenaar zakt de moed in mijn schoenen. Wat een end fietsen. Ik word ook nog dwars door een park gestuurd. En dat tegen beter weten in: ik zie het fietspad naast de N44 liggen maar luister toch naar m’n oortjes.

Eenmaal Wassenaar uit krijg ik weer moed. Ik besef dat het nog maar een paar kilometer is en dat ik dan kan neerploffen op de bankjes in de kleedkamer. En kan genieten van een welverdiende douche.

Voor mijn gevoel heb ik 4 uur nodig om bij te komen, en nog eens 4 uur om moed te verzamelen voor de terugtocht. De werkdag vliegt voorbij, te snel……

Maar: De kop is en blijft er af!

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.